Architectuur
Deze eengezinswoning werd in 1976 ontworpen door Carli Vanhout en Paul Schellekens.
De halfopen bebouwing werd ontworpen voor een mindervalide bouwheer, met brede geautomatiseerde deuren, drempelloze doorgangen en een doordachte circulatie.
De woning draagt subtiele brutalistische invloeden, met pure minerale materialen zoals baksteen, beton, en terracotta vloeren. Grote raampartijen, een lichtstraat boven de leefruimte en de zonovergoten tuin zorgen voor veel licht en een warme sfeer.
Opmerkelijk is dat de woning volledig authentiek bewaard bleef: het oorspronkelijke ontwerp werd nooit aangepast en vormt vandaag nog steeds een coherent totaalconcept, tot in de kleinste details uitgewerkt door de architecten zelf.
Ruimtelijke indeling
Via de voordeur aan de zijkant van de woning bereik je de keuken en de tuingerichte leefruimte. Tussen leef- en eetkamer bevindt zich een gezellige zithoek met werkende open haard. De genereuze leefruimte beschikt over een bar en sluit aan op een lichtrijke wintertuin. Verder is er een ruime dubbele garage met geïntegreerde wasruimte.
Op de eerste verdieping, bereikbaar via een open trap met traplift, bevinden zich twee slaapkamers en twee badkamers, waaronder een ruime en rolstoelvriendelijke en suite badkamer bij de master bedroom.
De tweede verdieping biedt twee extra slaapkamers of gastenkamers, met mogelijkheid tot uitbreiding naar drie kamers, plus een zolderruimte.
Tot slot beschikt de woning over een ruime kelder voor extra opslag- en bergruimte.
Buitenruimte
De woning biedt potentieel tot aanleggen van een aantrekkelijke voortuin en beschikt vooraan over een ruime oprit met plaats voor twee wagens. De zuid-oostgerichte tuin vormt een grote troef, met centraal een prachtige magnoliaboom die in het voorjaar volop in bloei staat. Achteraan sluit de tuin aan op een groene omgeving, wat zorgt voor extra rust en privacy.
Ligging
De woning is gelegen in een rustige, recent vernieuwde straat met een vlotte mobiliteitsconnectie.
Dossiernummer: VS0230
Alle rechten van de gebruikte foto’s voorbehouden aan Thomas Min